Περί Κρίσεως και Αληθείας εν τη Εκκλησία. Η Εκκλησία καλεί τον άνθρωπο να αποφεύγει την καταδίκη του προσώπου και συγχρόνως να μη σιωπά μπροστά στην πλάνη και την αδικία, αλλά να ελέγχει με διάκριση...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Περί Κρίσεως και Αληθείας εν τη Εκκλησία. Η Εκκλησία καλεί τον άνθρωπο να αποφεύγει την καταδίκη του προσώπου και συγχρόνως να μη σιωπά μπροστά στην πλάνη και την αδικία, αλλά να ελέγχει με διάκριση, ταπείνωση και αγάπη. Μη κατακρίνετε, ίνα μη κριθήτε. Ο λόγος αυτός του Κυρίου δεν καταργεί τη διάκριση αλλά θεραπεύει την καρδιά από την υπερηφάνεια. Διότι άλλο είναι να διακρίνεις το καλό από το κακό και άλλο να αναλαμβάνεις την κρίση της ψυχής του άλλου ανθρώπου. Η κατάκριση γεννάται από την αυταρέσκεια και οδηγεί τον άνθρωπο σε πνευματική τύφλωση. Όποιος καταδικάζει τον άλλον, παύει να βλέπει την δική του πτώση και στερείται του ελέους του Θεού. Η καταλαλιά και η συκοφαντία τραυματίζουν βαθύτερα το σώμα της Εκκλησίας, διότι ο λόγος απομακρύνεται από την αλήθεια και γίνεται όργανο διασποράς και διχασμού. Όταν ο λόγος δεν υπηρετεί τη θεραπεία αλλά την φθορά, τότε χάνει τη χάρη και γίνεται βάρος στην ψυχή εκείνου που τον εκφέρει. Και όμως η σιωπή δεν είναι πάντοτε αρετή. Ο ίδιος ο Κύριος ελέγχει τους Φαρισαίους, αποκαλύπτοντας την υποκρισία τους. Ο Τίμιος Πρόδρομος ελέγχει τον Ηρώδη. Οι Προφήτες ελέγχουν βασιλείς και λαούς. Ο Απόστολος ελέγχει Απόστολο όταν η αλήθεια κινδυνεύει. Ο έλεγχος αυτός δεν είναι κατάκριση αλλά μαρτυρία αληθείας, προσφερόμενη με πόνο και ευθύνη για τη σωτηρία. Η πατερική παράδοση διαφυλάσσει αυτή τη λεπτή ισορροπία. Ο λόγος χωρίς αγάπη γίνεται σκληρός και πληγώνει. Η αγάπη χωρίς αλήθεια γίνεται ψευδής και οδηγεί σε πλάνη. Η σιωπή όταν καλύπτει την αδικία γίνεται συνενοχή, ενώ ο λόγος χωρίς ταπείνωση γίνεται πτώση. Η οδός της Εκκλησίας είναι η διάκριση, εκεί όπου η καρδιά συντρίβεται και ο λόγος φωτίζεται. Η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού και κάθε μέλος φέρει ευθύνη ενώπιον της αληθείας. Ο πιστός δεν καλείται ούτε να κατακρίνει ούτε να αδιαφορεί. Καλείται να ελέγχει όταν χρειάζεται, με φόβο Θεού, με σεβασμό προς την εκκλησιαστική τάξη και με επίγνωση της δικής του αδυναμίας. Διότι ο αληθινός έλεγχος δεν υψώνει τον άνθρωπο αλλά τον ταπεινώνει. Σε εποχές συγχύσεως, όπου η αλήθεια συχνά συγχέεται με την σκληρότητα και η σιωπή με την αρετή, ο άνθρωπος καλείται να φυλάξει την καρδιά του καθαρή. Να μην καταδικάζει πρόσωπα αλλά να μην προδίδει την αλήθεια. Να αγαπά χωρίς να συμβιβάζεται και να ομολογεί χωρίς να υπερηφανεύεται. Έτσι ο λόγος γίνεται φως, ο έλεγχος γίνεται διακονία και η Εκκλησία παραμένει τόπος σωτηρίας, όπου η αλήθεια και η αγάπη συναντώνται μέσα στην ταπείνωση. Η σιωπή που γεννάται από φόβο δεν σώζει, αλλά ο λόγος που γεννάται από ταπείνωση θεραπεύει. #Ορθοδοξία #Εκκλησία #Πίστη #Αλήθεια #Ταπείνωση #Διάκριση #ΠνευματικήΖωή #ΟρθόδοξηΠαράδοση #SpiritualLife #OrthodoxFaith #Truth #Humility #Discernmen #filoiesfigmenou 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους