ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ; ☀️ Η απάντηση θα έπρεπε να είναι μονολεκτική, σαφής και αδιαπραγμάτευτη: όχι. Για όποιον δεν το πιάνει με το πρώτο ή θα επιθυμούσε να είμαστε περισσότερο περιφραστικοί, θα...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ; ☀️ Η απάντηση θα έπρεπε να είναι μονολεκτική, σαφής και αδιαπραγμάτευτη: όχι. Για όποιον δεν το πιάνει με το πρώτο ή θα επιθυμούσε να είμαστε περισσότερο περιφραστικοί, θα μπορούσαμε να διανθίσουμε την απάντηση: όχι, δεν υπάρχουν• ακόμη και η πιο καλή δικτατορία είναι χειρότερη από την πιο κακή δημοκρατία. Επειδή όμως μια ανάλογη απάντηση προσομοιάζει πιο πολύ σε θρησκευτικό δόγμα παρά σε ορθολογική κρίση, ας εκμεταλλευτούμε τις πεντακόσιες πενήντα λέξεις που έχουμε στη διάθεσή μας και ας υπερασπιστούμε το τόσο φρικτά συκοφαντημένο πολίτευμά μας. Για τη δημοκρατία, ρε γαμώτο. Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, λίγο πριν ή λίγο μετά από κάποια μαύρη επέτειο δικτατορίας (πιο συνεσταλμένα για την 21η Απριλίου του 1967, πιο απενοχοποιημένα για την 4η Αυγούστου του 1936) βγαίνουν από τα λαγούμια τους εκείνοι που έχουν να πουν κι ένα «καλό λογάκι» για τις δύο μακροβιότερες ελληνικές δικτατορίες κατά τον 20ο αιώνα. Είναι αλήθεια πως ο Ιωάννης Μεταξάς έναντι των Συνταγματαρχών έχει τουλάχιστον δύο συγκριτικά πλεονεκτήματα. Πρώτον, είναι πια ελάχιστοι οι συμπατριώτες μας που μπορούν να μας δώσουν τη μαρτυρία τους για τη δικτατορία του «από πρώτο χέρι» και, ως γνωστόν, όσο περισσότερο απέχουμε χρονικά από μια δικτατορία τόσο μεγαλύτερη έκταση παραχωρούμε και στην εξιδανίκευση. Δεύτερον και κυριότερον, ο Μεταξάς, εις τας δυσμάς του βίου του –μόλις τρεις μήνες πριν πεθάνει- είχε την απίστευτα καλή τύχη να πει «Όχι» στον Ιταλό πρέσβη («Ώστε έχουμε πόλεμο», απεφάνθη γαλλιστί, για την ακρίβεια) και να βάλει πρώτος την υπογραφή του κάτω από το αλβανικό έπος. Κάτι αριστερές μπαρούφες, με τις οποίες γαλουχηθήκαμε τη μεταπολιτευτική περίοδο, πως το «Όχι το είπε ο λαός», είναι μάλλον ανάξιες σχολιασμού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο λαός ήταν εκείνος που έδωσε το αίμα του κι ακρωτηρίασε τα πόδια του από τα κρυοπαγήματα, αλλά εάν ο Μεταξάς δεν έλεγε το «Όχι», δεν νομίζω ότι θα έτρεχε κανένας αυθορμήτως και αυτοβούλως να πολεμήσει στα σύνορα. Δεν μειώνει τον ηρωισμό του λαού η στοιχειώδης απόδοση ιστορικής δικαιοσύνης. Απεναντίας, η δικτατορία των Συνταγματαρχών –οι εβδομήντα εννέα μήνες του Παπαδόπουλου και οι οκτώ μήνες του Ιωαννίδη- στιγματίστηκαν αμετάκλητα από το κυπριακό άγος. Μολαταύτα, όσοι έχουν να πουν ένα «καλό λογάκι» για αμφότερες τις δικτατορίες, βρίσκουν και ομοιότητες. Εκθειάζουν την κοινωνική τους πολιτική, την ευημερία της οικονομίας (πραγματική και φανταστική), καθώς και το αίσθημα ασφάλειας που ένιωθε ο πολίτης –τα περίφημα «ανοιχτά παράθυρα» με τα οποία τότε κοιμόμασταν, εμείς οι σημερινοί τριπλαμπαρωμένοι. Αρκούν τα εν λόγω καλούδια για να καλύψουν τις οιμωγές των βασανισμένων στα μπουντρούμια; Κι επ’ αυτού έχουν επιχείρημα οι καλο-λογάκηδες: «Δεν σε πείραζαν, εάν δεν τους πείραζες». Σωστά. Τι ζόρι τραβούσες κι εσύ να τους πειράξεις; Έχω την αίσθηση πως κάθε συνήγορος της (όποιας) δικτατορίας, θα αρίστευε στην έκθεση, εάν του έβαζαν θέμα: «Τα αγαθά της εθελοδουλίας». Αναμφίβολα, εάν αποφασίσεις να ζήσεις σαν σκουλήκι, θα έχεις και ορισμένα αβαντάζ. Ένα ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα με ισάξιες (το κατά δύναμιν) ομάδες και αδέκαστη (το κατά δύναμιν) διαιτησία και ένα ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα με μια μόνο ομάδα που χτυπάει διαρκώς πέναλτι μπροστά σε κενή εστία, με αλυσοδεμένα κόμματα και συνδικάτα, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών γύρω από το ποιο από τα δύο πρωταθλήματα θα είναι πιο παραγωγικό στο σκοράρισμα. Ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που οι δημοκρατίες βάλουν περισσότερα γκολάκια, οι δικτατορίες έχουν τη διακριτική ευχέρεια να μην το ανακοινώσουν στους εθελόδουλους υπηκόους τους. Ποια ενημέρωση οφείλεις σ’ ένα σκουλήκι; ---------------------------------------------------------------------- Πέτρος Τατσόπουλος _qhnr_Τα Νέα_qhnr_ 6 Αυγούστου 2019 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους