Sarah Mwangi: «Ο άλλος ηγέτης στην Αφρική που έχει γίνει πολύ… έχει γίνει παγκόσμιο εικόνισμα ή αστέρι, ιδιαίτερα για την αφρικανική νεολαία, είναι ο σημερινός πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο. Φυσικά δεν...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Sarah Mwangi: «Ο άλλος ηγέτης στην Αφρική που έχει γίνει πολύ… έχει γίνει παγκόσμιο εικόνισμα ή αστέρι, ιδιαίτερα για την αφρικανική νεολαία, είναι ο σημερινός πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο. Φυσικά δεν εξελέγη δημοκρατικά, αλλά… ποια είναι η άποψή σου για τον Ιμπραήμ Τραορέ;» Joshua Maponga: «Έχει γίνει πρότυπο. Και το έχω πει μία, θα το πω και πάλι ακόμα και στην πλατφόρμα σου: Η Αφρική δεν χρειάζεται δημοκρατία. Τι τη χρειαζόμαστε; Ένα παραπέτασμα καπνού από ψέματα είναι, που επιτρέπει στον ιμπεριαλισμό και τον νεοαποικιοκρατισμό να συνεχίσουν να λειτουργούν. Η Αφρική χρειάζεται δικτάτορες. Η Αφρική χρειάζεται στρατιωτικούς δικτάτορες. Στρατιωτικούς, όχι οποιονδήποτε άλλο δικτάτορα. Στρατιωτικούς για την ασφάλεια. Δικτάτορες με την έννοια ότι πρέπει να υπαγορεύουν το σωστό. Χρειαζόμαστε ανθρώπους με σκοπό, που κόβουν την γραφειοκρατία της δημοκρατίας και προχωρούν στην υλοποίηση. Αν μπεις τώρα στο κοινοβουλίο σου, θα βρεις χαρτιά όσο το μέγεθος αυτού του δωματίου με καλές ιδέες που δεν έχουν υλοποιηθεί ποτέ. Δρόμοι που δεν έχουν τελειώσει, κτίρια και νοσοκομεία που δεν έχουν επισκευαστεί, παρόλο που ο προϋπολογισμός έχει εγκριθεί και ψηφιστεί. Είναι «σε εκκρεμότητα»… Και μέσα σε αυτή την εκκρεμότητα, γίνονται προμήθειες, διαφθορά, προνομιακές προμήθειες, λεηλασία και κλοπή. Πώς ένας υπουργός μπαίνει στην κυβέρνηση με 50.000 σελίνια και γίνεται εκατομμυριούχος σε δύο χρόνια, με μισθό που δεν φτάνει ούτε για τρία ζευγάρια παπούτσια; Από πού παίρνει τα λεφτά; Οποιοσδήποτε υπουργός γίνεται εκατομμυριούχος αφού μπει σε κυβερνητικό γραφείο είναι κλέφτης. Δεν υπάρχει εκατομμυριούχος που έγινε εκατομμυριούχος από κυβερνητικούς μισθούς. Το λέω αυτό καθαρά και δυνατά. Άρα όλη αυτή η έννοια της δημοκρατίας είναι προσωπείο. Είναι διασκέδαση ή αποπροσανατολισμός για τους φτωχούς. Να νομίζουν ότι ψηφίζοντας έναν πρόεδρο στην εξουσία, έχουν βάλει πραγματικά έναν άνθρωπο να ελέγχει. Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν τον Τραορέ που ξυπνάει το πρωί και λέει: «Θέλω 3.000 φορτηγά μηχανήματα οδοποιίας στον δρόμο μέχρι αύριο…» και είναι εκεί μέχρι αύριο. «Θέλω νοσοκομείο εκεί. Θέλω εργοστάσιο κατασκευής αεροπλάνων εκεί…» Πρέπει να δώσεις στον Πρόεδρο εξουσία. Όχι αυτόν που μπορεί να κλέψει, αλλά αυτόν που μπορεί να αποφασίσει και να φέρει αλλαγή. Η υπόλοιπη Αφρική θα αρχίσει να βαδίζει πίσω από νέους άνδρες όπως ο Ιμπραήμ Τραορέ. Τρεις χώρες: Μαλί, Νίγηρας, Μπουρκίνα Φάσο… Η Ζιμπάμπουε, η Μποτσουάνα, η Ναμίμπια και η Ζάμπια ανοίγουν τα σύνορά τους μεταξύ τους. Εσείς, Κένυα, Τανζανία και Ουγκάντα, εύχομαι να κάνετε αυτό το πράγμα πιο ενεργό. Και αν αυτοί οι τρεις στο βορρά, τέσσερις στο νότο, τρεις στο κέντρο… έχουμε ήδη 13 χώρες που σκέφτονται στον ίδιο χώρο. Εδώ μου στριφογυρίζει το κεφάλι. Γιατί αυτοί οι πρόεδροι που σκέφτονται στον ίδιο χώρο δεν μπορούν να καλέσουν μια διάσκεψη; Να καλέσουν μια διάσκεψη μαζί. Να δημιουργήσουμε διαβατήριο για εμάς. Ας αρχίσουμε να κινούμαστε με αυτούς που κινούνται. Αυτούς που σύρονται πίσω με τους Γάλλους, με τους Πορτογάλους και διάφορα άλλα και ξέρεις… παίζουν μαϊμού με αυτή την ατζέντα. Θέλουμε μία Αφρική. 63 χρόνια μετά, ακόμα μιλάμε για ενωμένη Αφρική. Τα διαβατήρια έχουν σχεδιαστεί. Υπάρχουν. Ο εθνικός ύμνος υπάρχει. Το νόμισμα έχει σχεδιαστεί. Υπάρχει. Μας λείπει η πολιτική βούληση να υλοποιήσουμε αυτές τις αποφάσεις. Αυτή είναι η γραφειοκρατία για την οποία μιλάω, που μας δένει τα χέρια…» Sarah Mwangi: «Πιστεύεις ότι ο Τραορέ γίνεται απειλή για τους Αφρικανούς ηγέτες;» Joshua Maponga: «Δεν είναι απειλή. Για τους περισσότερους Αφρικανούς ηγέτες έχει γίνει πρότυπο. Και επιτρέψτε μου να το πω αυτό. Ας καθίσω όρθιος. Οποιοσδήποτε Αφρικανός πρόεδρος έρθει στην εξουσία τα επόμενα 3-4 χρόνια, εγώ είμαι εδώ με όλο το αποτύπωμα και την επιρροή μας στα social media. Πες μου ποιον θέλεις να γίνει πρόεδρος και θα του δώσουμε την ατζέντα με τα θέματα που πρέπει να ασχοληθεί. Δεν θα ξανακυκλοφορούμε αυτούς τους παλιούς σάκους και τις παλιές τσάντες των πολιτικών κακοποιών που πηγαίνουν στο κοινοβούλιο για να κοιμηθούν και να παχύνουν. Όχι, όχι, όχι. Χρειαζόμαστε μια νέα γενιά στοχαστών που δεν κοιτάζουν μόνο το φαγητό και δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους. Έχουμε μια ατζέντα για να πετύχουμε την Αφρική που χρειαζόμαστε όλοι μας. Γι’ αυτό πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τον Τραορέ ως πρότυπο, μέσω του οποίου οποιοσδήποτε Αφρικανός ηγέτης έρχεται στην εξουσία…» ~~~ Δικό σας για σχολιασμό.... Το πλήρες βίντεο στο πρώτο σχόλιο, και το εν λόγω απόσπασμα από το 27ο εως το 34ο λεπτό. 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους