Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.21.04.26 Περί διεφθαρμένης πολιτικής και εκκλησιαστικής εξουσίας Δεν είναι τυχαίο. Καθόλου τυχαίο. Έτσι νομίζω τουλάχιστον. Ο κόσμος ενίοτε μιλά περισσότερο για ό,τι δεν...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.21.04.26 Περί διεφθαρμένης πολιτικής και εκκλησιαστικής εξουσίας Δεν είναι τυχαίο. Καθόλου τυχαίο. Έτσι νομίζω τουλάχιστον. Ο κόσμος ενίοτε μιλά περισσότερο για ό,τι δεν έχει. Για τις ελλείψεις του. Και η εξουσία (πολιτική, εκκλησιαστική, ερωτική, επαγγελματική κ.ο.κ.) , θεωρώ, ως μελετητής της σε ποικιληδόν επίπεδα, μιλά περισσότερο για ό,τι φοβάται να χάσει. Και θα το χάσει. Μας μιλούν για ηθική (πολιτικοί, εκκλησιαστικοί, δικαστικοί, λειτουργοί του δημοσίου κ.λπ.) , εκείνοι οι ηθικολογούντες που την έχουν κάνει εργαλείο και παίγνιο συνειδήσεων. Μας μιλούν για νόμο, εκείνοι που τον παραβιάζουν με το ράσο και το πετραχήλι, το κοστούμι, το κρυφτούλι και το γάντι. Μας μιλούν για 'άμεση' ή 'έμμεση' ελληνοχριστιανική δημοκρατία εκείνοι που εμμέσως πλην σαφώς είναι δέσμιοι του Νάρκισσου εαυτού και που δεν αντέχουν και εξαπατούν τον λαό με δημαγωγίες και καραγκιοζιλίκια. Δεν νομίζω να είναι άγνοια, όλο αυτό το παίγνιο. Είναι μηχανισμός. Μηχανισμός εξουσίας. Και εγώ ε ι μ ί..., ωσάν τρελός υπεραναλυτικός Επιστήμων, 45 ετών και ψωροαλαζών, ο ισόβειος Παρατηρητής, Ερευνητής και Εραστής της στην Αετοφωλιά μου. Ενίοτε, και ο Αρχιτέκτων της εκ βάθρων αποδόμησής της. Και αν είναι άγνοια γατάκια και γατούλες μου, δ ε ν είναι αγνή. Σε μια δύσμοιρη κοινωνία που έχει μάθει να ακούει και να πιστεύει λόγια, αντί Θεόν, αντί να βλέπει τις δημόσιες πράξεις των, ο λόγος γίνεται (συν)κάλυμμα, και ουχί αποκάλυψη. Και όλα ρέπουν προς φθορά και συγκάλυψη, πλην τινός. Και τότε, γεννιέται το πιο επικίνδυνο φαινόμενο: όχι η διαφθορά, αλλά η συνήθεια δια της διαφθοράς, ως κατά φύσιν και φυσιολογικός τρόπος ζωής. Όταν συνηθίζεις την αδικία στο μυελό των οστέων σου, δ ε ν σε κυβερνούν — σε έχουν ήδη εκπαιδεύσει βρε χάννε. Ποιος, ολίγον τι νορμάλ άνθρωπος, δύναται, να σιωπήσει στην μεγίστη σατανική εξουσία που αδικεί ποικιληδόν έναν λόγου χάριν 'καλότυχο' Τυχικόν; Η πολιτική και η εκκλησία εν τέλει δ ε ν είναι αυτό που σας λένε ό,τι είναι. Είναι, αυτό που κάνουν, όταν δ ε ν τους βλέπεις ή/και πλέον ακόμη και όταν τους βλέπεις. Και τώρα σε βλέπουν!... Γιατί άραγε; Παναγιώτης Νούνης ✌️Υποψήφιος Βουλευτής Λεμεσού με το «ΣΗΚΟΥ ΠΑΝΩ» 👊 ______ 🔥 Υστερόγραφο: Η ρητορική της εξουσίας, εκκλησιαστικής, επαγγελματικής, ερωτικής και πολιτικής, πάσχει ουσιωδώς και μερικώς από ηθική υποκρισία (hypocrisy fallacy) και ακατάσχετη ηθικολογία και δη αντιστροφή της πραγματικότητας, σε έναν ανάποδο σκοτεινό κόσμο. Το γνωρίζω δυστυχώς με δύο τρόπους, θεωρητικά και εμπειρικά. Προβάλλει αξίες η τάδε ή δείνα εξουσία που εν τέλει δ ε ν ενσαρκώνει, ώστε να ελέγχει το πλαίσιο της συζήτησης. Η λύση θεωρώ ότι δ ε ν είναι περισσότερος λόγος, αλλά ορθο-λογικής σύγκρισης του λόγου και της πράξης των. Τα επόμενα καρτελάκια και όχι μόνο, μας ενέπνευσαν τα προηγούμενα. π.ν. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους