Όταν η Ισοπέδωση Γίνεται Κανονικότητα: Η Σκόπιμη Απαξίωση Θεσμών και ο Θρίαμβος της Μετριότητας Του Δρ. Πιττάκαρα Πάρη Η κοινωνία σήμερα κινείται επικίνδυνα στα όρια της παράνοιας. Η δημόσια συζήτηση...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Όταν η Ισοπέδωση Γίνεται Κανονικότητα: Η Σκόπιμη Απαξίωση Θεσμών και ο Θρίαμβος της Μετριότητας Του Δρ. Πιττάκαρα Πάρη Η κοινωνία σήμερα κινείται επικίνδυνα στα όρια της παράνοιας. Η δημόσια συζήτηση εκφυλίζεται, η λογική υποχωρεί, και η ουσία αντικαθίσταται από εντυπώσεις, θόρυβο και εύκολα συνθήματα. Την ίδια στιγμή, οι θεσμοί δεν φθείρονται απλώς οδηγούνται σε σκόπιμο εξευτελισμό. Υπονομεύονται συστηματικά, απαξιώνονται στα μάτια των πολιτών και παρουσιάζονται ως άχρηστοι ή διεφθαρμένοι στο σύνολό τους. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο μοτίβο: η ισοπέδωση των πάντων. Όταν όλα εξισώνονται προς τα κάτω, όταν μηδενίζεται κάθε έννοια αξιοπιστίας και ευθύνης, τότε ανοίγει ο δρόμος για το χάος. Και μέσα σε αυτό το χάος, η πολιτική ως εργαλείο οργάνωσης και προόδου απαξιώνεται πλήρως. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο και ήδη ορατό, η μετριότητα αναδεικνύεται σε κανονικότητα και η άγνοια βαφτίζεται άποψη. Όταν οι σοβαρές φωνές σιωπούν ή λοιδορούνται, όταν η τεκμηρίωση αντικαθίσταται από κραυγές, τότε η κοινωνία χάνει την πυξίδα της. Και χωρίς πυξίδα, καμία πορεία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη. Η απάντηση δεν είναι ο μηδενισμός, αλλά η επαναφορά της ευθύνης. Χρειαζόμαστε θεσμούς που λειτουργούν και πολίτες που απαιτούν ουσία, όχι θέαμα. Χρειαζόμαστε πολιτική με περιεχόμενο, όχι με ευκολία. Γιατί στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι αν θα θριαμβεύσει η μετριότητα αλλά αν θα επιτρέψουμε να γίνει η νέα κανονικότητα. Δεν είναι ώρα για σιωπή ούτε για συμβιβασμό με τη μετριότητα. Αν αποδεχτούμε την ισοπέδωση ως κανονικότητα, τότε παραδίδουμε το μέλλον μας χωρίς αντίσταση. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας να απαιτήσουμε σοβαρότητα, να υπερασπιστούμε τους θεσμούς, να ξεχωρίσουμε την ουσία από τον θόρυβο. Γιατί στο τέλος, οι κοινωνίες δεν καταρρέουν απότομα διαβρώνονται σιωπηλά, όταν οι πολίτες σταματούν να αντιδρούν. Και τότε, δεν φταίνε μόνο αυτοί που απαξιώνουν αλλά και αυτοί που επέλεξαν να κοιτάζουν αλλού. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους