Οι κινηματογράφοι του Βόλου Του Γιάννη Κατσινάρη, χειριστή κινηματογραφικών μηχανών* Μετά τον πόλεμο ο κινηματογράφος ήταν μια ψυχαγωγία όλου του κόσμου. Τις Κυριακές όταν παιζόταν κάποιο έργο με...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Οι κινηματογράφοι του Βόλου Του Γιάννη Κατσινάρη, χειριστή κινηματογραφικών μηχανών* Μετά τον πόλεμο ο κινηματογράφος ήταν μια ψυχαγωγία όλου του κόσμου. Τις Κυριακές όταν παιζόταν κάποιο έργο με ενδιαφέρον, ιδιαίτερα ελληνική ταινία και όχι μόνο, σχηματίζονταν «ουρές από κόσμο» εμπρός από το ταμείο περιμένοντας να αδειάσει η αίθουσα από προηγούμενους θεατές, διότι ήταν υπερπλήρεις – μέχρι και όρθιοι υπήρχαν μέσα στην αίθουσα και για λόγους ασφάλειας απαγορεύονταν οι όρθιοι. Τις καθημερινές μερικοί θεατές κάθονταν και δεύτερη φορά να δουν το έργο. Ο θεατής ζούσε την πλοκή του έργου και σε μερικά έργα με δραματικό περιεχόμενο – οι γυναίκες περισσότερο – έβγαζαν το μαντηλάκι τους και με διακριτικότητα σκούπιζαν τα δάκρυά τους, γιατί τόση ήταν η συμμετοχή τους στην υπόθεση του έργου. Οι άνδρες πάλι δεν έμειναν αδιάφοροι στα περιπετειώδη έργα, όπως στη ζωή του Φαρ Ουέστ, τα καουμπόικα με το «παλληκάρι και τους ληστές», τους Ινδιάνους και τους καταπατητές του τόπου τους. Την πολεμική δράση από μάχες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, του Βιετνάμ, καθώς και την αστυνομική δράση σε υποθέσεις εξιχνίασης φόνων, ληστειών με πολλά λεφτά. Η επίδραση μιας κινηματογραφικής ταινίας στη ζωή των ανθρώπων δεν ήταν μόνο η ψυχαγωγία, αλλά και προβληματισμός στη ζωή από τα γεγονότα που εξελίσσονταν μέσα από την υπόθεση του έργου. Οι φίλοι του σινεμά δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν παρόλο τον κατακλυσμό από τις ταινίες που μπορεί να δει από τον καναπέ του σπιτιού του. Η καλοκαιρινή ψυχαγωγία του κόσμου ήταν ο θερινός κινηματογράφος. Νύχτες νοσταλγικές με πανσέληνο και αύρα καλοκαιρινή. Κόσμος απλός καθημερινός στο σινεμαδάκι της γειτονιάς και στον Βόλο τότε η κάθε γειτονιά είχε τον δικό της σινεμά. Νότες της φύσης μπερδεμένες μυρωδιές από αγιόκλημα, νυχτολούλουδα και γιασεμί. Η έβδομη τέχνη δεν θα πάψει ποτέ. Έμπαινε ο Μάιος και τα πρώτα θερινά σινεμά ν’ ανοίγουν. Η μεγάλη ακμή των θερινών σινεμά φτάνει στη λήξη τους τη δεκαετία ’80-’90 εμφανίζονται νέες μορφές διασκέδασης. Η κυριαρχία της τηλεόρασης, αλλά και η εποχή της βιντεοκασέτας έβαλε λουκέτα σε πολλούς θερινούς κινηματογράφους. Οι μεγαλύτεροι που έζησαν τη μαγεία του κινηματογράφου, περνούν από το μέρος και δείχνουν στα παιδιά τους κι άλλοι στα εγγόνια τους και θυμούνται εκείνον τον καιρό, «να εδώ ήταν ο κινηματογράφος της γειτονιάς μας». Στις αρχές του 1960 στον Βόλο λειτουργούν οκτώ χειμερινοί κινηματογράφοι και έντεκα θερινοί. Η άνθιση αυτή του κινηματογράφου, τη δεκαετία του 1960-’70 φθάνει στο αποκορύφωμά της. Το καλοκαίρι του 1968 η πόλη αριθμεί είκοσι πέντε κινηματογράφους, στην αρχή πολλοί λίγοι, αλλά περνώντας τα χρόνια η κάθε γειτονιά είχε τον δικό της κινηματογράφο μέχρι που σήμερα να υπάρχει μόνο ένας. Το τελευταίο καλοκαίρι που λειτουργεί ο Ορφέας στην οδό Δημητριάδος με Μαυροκορδάτου, είναι το 1967 και γίνεται πολυκατοικία. Συνολικά στον Βόλο λειτούργησαν τριάντα τέσσερις κινηματογράφοι, άλλοι για λίγο καιρό κι άλλοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ο τελευταίος χειμερινός κινηματογράφος που λειτουργούσε στον Βόλο, ήταν το Νέο Λίντο στην Κ. Καρτάλη με Γαλλίας γωνία. Μετά την παύση των προβολών του Νέου Λίντο ένα νέο είδος κινηματογράφου με πολλές αίθουσες ήρθε να αναπληρώσει την κινηματογραφική διασκέδαση. Είναι τα Village Cinema στον χώρο του παλιού μύλου Λούλη στη συνοικία των Αγίων Θεοδώρων. Για πολλούς ανθρώπους ο κινηματογράφος αποτελεί είδος διασκέδασης παρότι στην τηλεόραση υπάρχουν καινούργιες και παλιές επαναλήψεις κινηματογραφικών έργων. Στον Βόλο τώρα απ’ όλους αυτούς τους κινηματογράφους που λειτούργησαν, μόνο η Εξωραϊστική λειτουργεί κατά τη θερινή περίοδο. Γιατί χαρακτηρίστηκε διατηρητέος. Εάν σας ρωτούσα πόσοι κινηματογράφοι υπήρχαν στον Βόλο και πού ήταν, νομίζω ότι δεν θα τους θυμάστε, η δεν θα τους γνωρίζατε όλους. Σήμερα έχουν χαθεί τα «ίχνη τους» γιατί εκεί που ήταν έχει αλλάξει το τοπίο και στη θέση τους κάποια πολυώροφη πολυκατοικία έχει στηθεί ή κάτι άλλο και δεν θυμίζει τίποτε από τότε. Ελάτε να σας τους θυμίσω και να τους γνωρίσουν και οι νέοι που όταν υπήρχαν μπορεί να μην είχαν γεννηθεί. Με αλφαβητική σειρά ποιοι ήταν, πού ήταν, με το όνομά τους, ποιοι τους είχαν ή ποιοι τους εκμεταλλεύονταν: ΑΪΝΤΑ: Ήταν επί της οδού Ιωλκού, ανεβαίνοντας δεξιά λίγο μετά τη στάση Ασβεσταριάς. Ήταν ιδιοκτησία Βαγγέλη Σαμαρά. Ήταν χειμερινός. Ήταν ακριβώς εκεί που ο Βαγγέλης Σαμαράς είχε το καμίνι που έκανε τον ασβέστη, γι’ αυτό το μέρος και η στάση του λεωφορείου λέγεται Ασβεσταριά ΑΚΡΟΠΟΛ: Ήταν επί της οδού Αναλήψεως τέρμα δεξιά, λίγο πριν τη γέφυρα της Νέας Δημητριάδας. Ξεκίνησε θερινός, αργότερα σκεπάστηκε και το καλοκαίρι λειτουργούσε και θερινός ανοίγοντας τα παράθυρα από τα πλάγια. Ήταν ιδιοκτησία και εκμετάλλευση Ηλία Χρήστου και Πασχάλη Σκουζού. Μετά το 1971 την εκμετάλλευση την είχε ο Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος μέχρι το 1976 όπου έκλεισε και έγινε πολυκατοικία. ΑΛΗΔΡΟΜΙΤΗ: Στο τέρμα των λεωφορείων στις Αηδονοφωλιές, στον Άνω Βόλο, υπήρχε ένα μεγάλο κέντρο διασκέδασης, που για λίγο καιρό λειτούργησε σαν χειμερινός κινηματογράφος, τη δεκαετία του 1960. Ιδιοκτήτης ο Ευστάθιος Αληδρομίτης, την εκμετάλλευση την είχε ο Κώστας Ζαχαρής ΑΡΓΩ: Ήταν θερινός από τους πρώτους στη Ν. Ιωνία οδός Αβέρωφ, δίπλα από το ΛΥΡΙΚΟ, ιδιοκτησίας Καραγιάννη, την εκμετάλλευση είχε ο Κώστας Ζαχαρής που τότε είχε και την εκμετάλλευση της Φρύνης στον Άνω Βόλο. Όταν ο Κώστας Ζαχαρής άνοιξε τη Νέα Αργώ την εκμετάλλευση την είχε ο Γιώργος Αποστολόπουλος που είχε και τον κινηματογράφο Νίκη δίπλα ακριβώς. ΑΡΙΩΝ: Ήταν κι αυτός θερινός στη Νέα Ιωνία μόλις περάσουμε τη γέφυρα από την οδό Παπαδιαμάντη στη γωνία δεξιά. Αργότερα έγινε ζαχαροπλαστείο και αργότερα μανάβικο (που υπάρχει και σήμερα). Ήταν ιδιοκτησία και εκμετάλλευση Παρδάλη – Τσιτσιγιάννη Νίκη. ΑΤΤΙΚ: Στην παραλία Αργοναυτών με Σ. Σπυρίδη. Πριν ήταν το καφενείο Χατζηνικολάου, αργότερα έγινε αίθουσα μπιλιάρδου και διάφορα παιχνίδια και τα γνωστά ποδοσφαιράκια. Άρχισε να λειτουργεί το 1964, ήταν ιδιοκτησία και εκμετάλλευση Δημητρίου – Κασιόπουλου. ΑΧΙΛΛΕΙΟ: Ο πιο παλιός κινηματογράφος του Βόλου. Η σκεπή του το καλοκαίρι άνοιγε συρόμενη, λειτουργεί από το 1928. Ο αρχιτέκτονας Κων. Χατζηαργύρης έκανε τα σχέδια και ήταν ιδιοκτησία Σπαή και την εκμετάλλευση την είχε η κόρη του. Μετά ο επιχειρηματίας από τη Λάρισα Τζερτζαϊλίδης είχε την εκμετάλλευση για αρκετά χρόνια, αλλά το Αχίλλειο αγοράστηκε από γνωστό Βολιώτη επιχειρηματία να το κάνει ξενοδοχείο. Αλλά ο Δήμος Βόλου το 1991 σταμάτησε την κατεδάφιση και με παρέμβαση ενεργών πολιτών το Αχίλλειο δεν γκρεμίστηκε και το 1998 ο Δήμος αγόρασε τον κινηματογράφο. Εδώ υπάρχει και η θλιβερή ιστορία του Αχιλλείου την περίοδο του εμφυλίου. ΔΑΦΝΗ: Θερινός κινηματογράφος στην συνοικία Άγ. Αναργύρων (Καπακλί) όπου πήρε το όνομα από την ποδοσφαιρική ομάδα που είχε έδρα στην πιο πάνω συνοικία. Ιδιοκτησία και εκμετάλλευση Απόστολος Λυκομήτρος. Για αρκετό καιρό ήταν πάρκιν αυτοκινήτων. ΔΙΑΝΑ: Θερινός επί της οδού Ιωλκού ακριβώς στη στάση Ασβεσταριά απέναντι από την ταβέρνα «Ο ΧΟΝΤΟΣ». Την εκμετάλλευση την είχε ο Γιώργος Αποστολόπουλος. Άρχισε να λειτουργεί το 1963. Σήμερα είναι πλυντήριο αυτοκινήτων. ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΗ: Επί της οδού Δημητριάδος με Ιωάν. Καρτάλη όπου λειτουργεί από το 1930. Θερινός κρίθηκε διατηρητέος, είναι ιδιοκτησία της Λέσχης Κοινωνίας Βόλου και την εκμετάλλευση την είχαν κατά διαστήματα πολλοί. Τελευταία την εκμετάλλευση την είχε η κυρία Πολίτη. ΕΣΠΕΡΟΣ: Ήταν επί της οδού Κουταρέλια μεταξύ Λόρδου Βύρωνος και Αναλήψεως. Θερινός, ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης Κώστα Αλαμάνου, σήμερα είναι πολυκατοικία. Παλιά ήταν ο προαύλειος χώρος Δημοτικού Σχολείου. ΗΛΥΣΙΑ: Ήταν επί της οδού Γάτσου. Μεταξύ Ανθ. Γαζή-Αριστοτέλους θερινός κινηματογράφος στην συνοικία Επτά Πλατανίων. Την εκμετάλλευση την είχε ο Κώστας Αργυρόπουλος και σήμερα είναι πολυκατοικία. Ήταν από τους παλιούς κινηματογράφος του Βόλου. ΗΡΩΔΕΙΟ: Ήταν θερινός επί της οδού Εθνικών Αγώνων στη Νέα Ιωνία. Λειτούργησε τη δεκαετία 1960-1970 ιδιοκτησία και εκμετάλλευση των αδελφών Παρασκευά. Συνεχίζεται Το παραπάνω άρθρο ανέβηκε στην εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ στις 8/3/2026 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους