ΠΙΚΡΟΣ ΚΑΦΕΣ Σε αυτή τη μικρή γωνία του πλανήτη όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Η κυρία Ελένη έσυρε τα βήματα της κι άφησε τον ελληνικό καφέ στον τελευταίο πελάτη,τον Ανδρέα. Δύσκολος άνθρωπος...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΠΙΚΡΟΣ ΚΑΦΕΣ Σε αυτή τη μικρή γωνία του πλανήτη όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Η κυρία Ελένη έσυρε τα βήματα της κι άφησε τον ελληνικό καφέ στον τελευταίο πελάτη,τον Ανδρέα. Δύσκολος άνθρωπος, μονοχνωτος, αν ο καφές δεν είχε δύο φουσκάλες σε κοίταζε με μισό μάτι. Φουσκάλες σήμερα δεν είχε, το μάτι της Ελένης ήταν αλλιώτικο, αγριεμένο. Δε μίλησε, ρούφηξε μια γενναία γουλιά κι επέστρεψε στην εφημερίδα του. Εκείνη στάθηκε όρθια δίπλα στη μπουκαμβιλια, πήρε βαθιά ανάσα κοίταξε την οθόνη του κινητού, πάτησε ένα κουμπί κι έπειτα το ακούμπησε πάνω στο μεταλλικό τραπέζι του καφενείου με έναν ξερό ήχο. Η οθόνη έλαμπε ακόμα, γεμάτη κεφαλαία γράμματα και θυμό. Απέναντί της, η Σοφία, η δασκάλα του χωριού, την κοίταξε κι ανακάτεψε τον καφέ της σιωπηλά. -Το πάτησα, Σοφία... Το έγραψα. Ας με πουν κακιά, ας με πουν ό,τι θέλουν, είπε η Ελένη, η φωνή της έτρεμε από ένταση. Η Σοφία σήκωσε το βλέμμα. -Το είδα, Ελένη. _qhnr_Κατάντια_qhnr_, _qhnr_Ανυπάκουη_qhnr_ _qhnr_Ωραιοπαθής_qhnr_. Αυτά Δεν έγραψες? Βαριές κουβέντες για ένα παιδί που δεν μπορεί πια να υπερασπιστεί τον εαυτό του. -Παιδί? η Ελένη χτύπησε το χέρι στο τραπέζι. Παιδί ήταν η Ελενίτσα στο άλλο νησί που την έκλαψε όλη η Ελλάδα για τον άδικο θάνατο της. Αυτή εδώ, τι έψαχνε? Τι της έλειπε? Είχε σπίτι, είχε γονείς που της έπαιρναν τα πάντα, είχε το αγόρι της... Γιατί να βγάζει τέτοιες φωτογραφίες μου λες? Γιατί να μπλέκει με _qhnr_παππούδες_qhnr_ και ναρκωτικά στο διαδίκτυο? Γιατί να θέλει να φύγει από το νησί.. -Έχει όνομα Ελένη και ναι ήταν παιδί. Επίσης γιατί φωνάζεις? Έτσι θα μου επιβάλεις την άποψη σου? Ίσως γιατί ένιωθε ότι το νησί την έπνιγε, εσυ κι εγώ και όλοι μας να την πνιγαμε με τα αδιάκριτα βλέμματα.. -Μην μου αρχίζεις κι εσύ τις δήθεν καλοσύνες.. την έκοψε η Ελένη. Αυτό μας έφαγε, η υποκρισία. Φοβόμαστε να πούμε ότι το κορίτσι έκανε λάθος επιλογές. Φοβόμαστε να πούμε ότι οι γονείς της την άφησαν λάσκα επειδή φοβόντουσαν την αντίδρασή της. Ε, λοιπόν, ορίστε η κατάληξη.. Τώρα την κλαίμε. Επιτέλους Σοφία, αν δεν πούμε την αλήθεια κατάμουτρα, πώς θα ξυπνήσουν οι επόμενοι.. Στο διπλανό τραπέζι, ο κυρ-Αντρέας κατέβασε την εφημερίδα. -Δίκιο έχει η Ελένη, κυρά δασκάλα. Βλέπουμε τα λαμόγια να κυκλοφορούν, βλέπουμε τα κορίτσια να ποζάρουν σαν να είναι σε βιτρίνα και κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Μετά φταίει η κοινωνία! -Η Σοφία έχει δίκιο, γίναμε όλοι δικαστές και εξαπολυουμε μιδρους, Είπε κάποιος άλλος. Η Σοφία ανακάτεψε με δύναμη τον καφέ κι ακούμπησε το κουταλάκι. -Και πιστεύετε ότι αν τη λιθοβολήσουμε τώρα, θα σωθούν οι υπόλοιπες?? Αυτό κι αν είναι υποκρισία.. Ελένη, είδες τη μάνα της? Η Ελένη κοντοστάθηκε. Το πρόσωπό της σκλήρυνε. -Την είδα, την πονεσε η ψυχή μου, σκιά του εαυτού της. Αλλά αυτό λέω! Αν την είχε μαζέψει νωρίτερα, αν δεν της έκανε όλα τα χατίρια...αν.. -Αχ βρε Ελένη, ξέχασες τι θα πει νιάτα και ορμή. Αυτό το κορίτσι μήπως έψαχνε την _qhnr_ελευθερία_qhnr_ του? Μήπως ήξερε ότι αν έκανε το παραμικρό λάθος, εσείς, εγώ, όλο το νησί, θα την περιμέναμε στη γωνία να την ξεσκίσουμε? ρώτησε η Σοφία πιο χαμηλόφωνα. -Θεωρίες... Να χαμε να λέγαμε.. Μιλάμε για την αλήθεια, Σοφία! Για την αλήθεια που τσούζει.. φώναξε η Ελένη, αλλά το βλέμμα της έφυγε προς τον δρόμο. Περνούσε κόσμος, αυτή με τα ακουστικά έμοιαζε στην αδερφή της. Τράβηξε το βλέμμα της, ενιωσε μια πικρή γεύση στο στόμα και ξαναέπιασε το κινητό. Οι ειδοποιήσεις έπεφταν βροχή. «Μπράβο κυρία Ελένη, κάποιος έπρεπε να τα πει», έγραφε ένας. «Είσαι απάνθρωπη», έγραφε άλλος. Δάγκωσε τα χείλη της. -Οι γονείς της φάνηκαν σήμερα, τους είδες? ρώτησε η Ελένη, με τη φωνή της λίγο πιο χαμηλή τώρα. -Όχι, της απάντησε η Σοφία σηκώνοντας την τσάντα της. Τι λόγο έχουν να βγουν? Κλείδωσαν τις πόρτες τους και λογικά θα αλληλοκατηγορουνται. Φεύγω. Καλημέρα. Η Ελένη έμεινε μόνη. Κοίταξε ξανά την ανάρτησή της. Η λέξη ΚΑΤΑΝΤΙΑ έμοιαζε τώρα να πιάνει όλη την οθόνη. Δεν ήξερε αν ένιωθε δικαίωση. . . Αυτή η μικρή ιστορία ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας μου ή μπορεί και όχι.. Ας πούμε ότι είμαι ένας πελάτης του καφενείου κι αναρωτιέμαι ποια έχει δίκιο.. Τι λέει η Ελένη:οργίζεται με την κοινωνική υποκρισία και την τάση μας να ωραιοποιουμε τα πάντα. Αλήθεια είναι πως ζούμε στην εποχή που οι κίνδυνοι παραμονεύουν σε κάθε βήμα.. Κι εμείς κλείνουμε τα μάτια λες και δε βλέπουμε το χάλι μας μέχρι να γίνει το κακό. Δύσκολα βάζουμε όρια, αφήνουμε την ψεύτικη ζωή των sosial να μας καταπιεί και κωφευουμε.. Για αρκετούς η Ελένη είναι μια κραυγή που πολλοί σκέφτονται αλλά φοβούνται να βγάλουν! Τι λέει η Σοφία: θυμώνει με την κριτική. Οσο «σωστή» κι αν θέλει να παρουσιάζεται, όταν πέφτει πάνω σε έναν άνθρωπο που έφυγε ή μια διαλυμένη οικογένεια, παύει να είναι μάθημα και γίνεται ανθρωποφαγια.. Το να κουνάς το δάχτυλο σε ένα θύμα, όσο άτακτο, αδύναμο ή αφελές, κι αν υπήρξε, δεν διορθώνει το πρόβλημα, απλώς βαθαίνει το μίσος και εξαφανίζει την ενσυναίσθηση. Στο τέλος της ημέρας, το δίλημμα είναι απλό: Δεν ξέρω ποιος άνθρωπος θες να είσαι. Θες να είσαι η Ελένη; Αυτή που τα λέει έξω από τα δόντια, που προτιμά να την πουν κακιά αρκεί να ακουστεί η αλήθεια και να μπει ένα όριο πριν το επόμενο κακό? Ή θες να είσαι η Σοφία; Αυτή που μπροστά στον πόνο σωπαίνει και δεν κουνάει το δάχτυλο, γιατί πιστεύει πως η ανθρωπιά είναι πιο σημαντική από το «ποιος φταίει»? Το σίγουρο είναι πως όποια κι αν διαλέξεις, το στομάχι σου θα είναι πάντα κόμπος... Καλημέρα με αγάπη 💕 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους