Δεν σας ενόχλησε αυτό που έγραψα. Σας ενόχλησε που σας αφορά. Γιατί είναι πολύ εύκολο να κάθεσαι στον καναπέ και να λες: “ακριβή η ταβέρνα”, “κλέφτες οι μάγειρες και η μαγαζάτορες ”, “παίρνω έτοιμο...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Δεν σας ενόχλησε αυτό που έγραψα. Σας ενόχλησε που σας αφορά. Γιατί είναι πολύ εύκολο να κάθεσαι στον καναπέ και να λες: “ακριβή η ταβέρνα”, “κλέφτες οι μάγειρες και η μαγαζάτορες ”, “παίρνω έτοιμο και καθάρισα”. Και μετά να κάνεις τον έκπληκτο που όλα γύρω σου γίνονται ίδια. Δεν είναι θέμα ποιότητας πια. Είναι θέμα συνήθειας. Συνήθεια στην ευκολία. Συνήθεια στο φθηνό. Συνήθεια στο “δεν βαριέσαι”. Κάθε φορά που διαλέγεις το πιο εύκολο, κόβεις λίγο χώρο από αυτό που είναι πιο δύσκολο να υπάρξει.το ποιοτικό!!!! Από τη μικρή κουζίνα. Από το μαγειρείο. Από τον τύπο που σηκώνεται 7 το πρωί για να μαγειρέψει φαγητό που δεν θα είναι ίδιο κάθε μέρα — αλλά θα κοιτάει το εποχιακό. Αλλά αυτά δεν τα βλέπεις. Βλέπεις μόνο τιμή και ταχύτητα. Και νομίζεις ότι “κερδίζεις”. Δεν κερδίζεις. Απλά μεταφέρεις τη δύναμη αλλού. Στον μεγαλύτερο.στην κορπορετιλα! Σε πιο οργανωμένους. Σε αυτούς που μπορούν να σε ταΐζουν το ίδιο πράγμα κάθε μέρα χωρίς να σε ρωτάνε , μαζική παραγωγή, εργοστάσιο.γραμμή παραγωγής!!! ιμάντα!!! Και όταν αυτοί μείνουν μόνοι τους στο παιχνίδι, δεν θα σε ρωτάνε ούτε για την τιμή, ούτε για την προέλευση αν το κοτόπουλο είναι από το Πακιστάν η από το τσερνομπίλ !! Τότε δεν θα υπάρχει επιλογή. Θα υπάρχει μόνο “ό,τι έχει το κατάστημα”. Και το πιο αστείο είναι ότι τότε θα λες: “παλιά ήταν καλύτερα” και θα νοσταλγείς το παλιό και το διαφορετικό. Όχι. Παλιά υπήρχαν επιλογές. Τώρα τις έκλεισες μόνος σου. Εσύ, καταναλωτή. Και κάτι ακόμα, γιατί εκεί γίνεται πάντα η μεγάλη παρεξήγηση. Όχι, δεν είναι όλοι οι μικροί σωστοί. Το ξέρουμε. Το έχω ζήσει. Το έχω γράψει ατελείωτες φορές. Απλήρωτα, ένσημα, μαύρα, εκμετάλλευση. Όλα. Τα έχω ζήσει και τα ζω. Αλλά το ότι κάποιοι ήταν σάπιοι δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαφανιστούν όλοι. Το κλασικό του Έλληνα: να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα επειδή δεν έχω εγώ. Γιατί μαζί με τους κακούς, φεύγουν και οι λίγοι καλοί. Και αυτοί δεν αντικαθίστανται. Οπότε όχι… δεν είναι θέμα “ποιος φταίει”. Είναι θέμα τι διαλέγεις κάθε μέρα. Θέλεις φαγητό ή θέλεις απλά κάτι να φας; Γιατί αυτά τα δύο… δεν είναι το ίδιο πράγμα. Και αν μερικοί παρεξηγούνται… τι να κάνουμε; Το θέμα είναι ότι σιγά σιγά μπαίνει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της εστίασης. Και σε λίγο θα έχουμε μόνο πολυεθνικές να μας ταΐζουν και να ελέγχουν τι τρώμε. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους